پی او وی یعنی روایت از دید یک شخصیت. برای ساختنش یک موقعیت انتخاب کن، با جمله‌ی «POV: …» در ثانیه‌ی اول شروع کن، دوربین را جای چشم شخصیت بگذار و یک اتفاق کوچک رخ بده. هر چه موقعیت آشناتر باشد، بیننده راحت‌تر خودش را جای شخصیت می‌گذارد.

ترانزیشن شیوه‌ی عبور از یک کلیپ به کلیپ بعدی است. «بهترین» وجود ندارد؛ بسته به ریتم و موضوع، سیملس، زوم و وایپ انتخاب‌های رایج‌اند. توصیه‌ی ساده: ۳ یا ۴ نوع ترانزیشن ثابت برای پیجت انتخاب کن تا سبکت شناخته شود.

سه کار را انجام بده: ۱) اولین و آخرین فریم را از نظر موقعیت و نور یکی کن، ۲) با یک ترانزیشن یا حرکت مشترک انتها را به ابتدا وصل کن، ۳) موزیک را طوری ببُر که پایان آن به شروعش برسد. بعد ویدئو را چند بار پشت‌سرهم پخش کن و محل پرش را اصلاح کن.

جامپ‌کات برای حذف مکث و سرعت‌دادن به یک نمای ثابت است. مچ‌کات برای وصل‌کردن دو نمای متفاوت به‌خاطر شباهت شکل یا حرکت است. اولی ریتم را بالا می‌برد و دومی داستان‌گویی را قوی‌تر می‌کند.

لازم نیست. بیشتر ترانزیشن‌های آماده‌ی پریمیر پریست‌اند و با درگ‌کردن روی برش اعمال می‌شوند. مثلاً طبق توضیح صفحه‌ی ترانزیشن‌های Seamless، آن‌ها را روی لایه‌ی ادجاستمنت می‌اندازی و ترانزیشن ساخته می‌شود.